من و روز نوشته ها

جالب است که هر وقت که کتابی بدست می گیرم و ورقی می زنم حس نویسنده شدن پیدا می کنم. نه از این نویسنده های حسابی٬ نه از این نویسنده های دوزاری که هر جایی می توان یکی شان را پیدا کرد. این حس نویسنده شدن هم برای خودش عالمی دارد. نوشتن کمک می کند که خودم را بیشتر پشت کلمات پنهان کنم. آرامش می دهد؟ به جد می توانم بگویم که نه. آرامشی در کار نیست. هر بار که چند خطی می نویسم به تناسب موضوعی که می نویسم دلهره ای پنهان درونم را پر می کند. دلهره ای که می شناسمش اما دلیلش را نمی دانم. داستان جالبی است این نوشتن.